GNU/Linux: sistema operativo que utiliza o núcleo de Linux xunto cas aplicacions do proxecto GNU.
A partir de que sistema operativo se creou Linux?
Unix
En que consiste a licencia GPL e cál é a súa finalidade?
Se un cambia ou modifica o código dunha aplicación debe polo a disposición dos demáis, o seu obxectivo é evitar que alguén se apropie dalgunha tecnoloxía.
Investiga os términos Geeks, Nerds.
Términos que se utilizan para referirse a unha persoa fascinada pola tecnoloxía e a informática, suelen ser aficionados e apostan polo software libre e os sistemas operativos tipo UNIX.
Para enfrentar o problema de incompatibilidade de redes, a Organización Internacional para a Estandarización (ISO) investigou modelos de conexión como a rede de Digital Equipment Corporation (DECnet), a Arquitectura de Sistemas de Rede (SNA) e TCP/IP coa fin de encontrar un conxunto de regras aplicables de forma xeral a todalas redes. Con base nesta investigación, a ISO desarrollou un modelo de rede que axuda ós fabricantes a crear redes que sexan compatibles con oitras redes.
O modelo de referencia de Interconexión de Sistemas Abertos (OSI, Open System Interconnection) foi o modelo de rede descriptivo creado pola Organización Internacional para a Estandarización lanzado en 1984. É decir, foi un marco de referencia para a definición de arquitecturas de interconexión de sistemas de comunicacions. Ventaxas:
Dividela comunicación de rede en partes mais pequenas e sencillas.
Normaliza os componentes de rede para permitir o desarrollo e o soporte dos productos de diferentes fabricantes.
Permite a los distintos tipos de hardware y software de red comunicarse entre si.
Impide que os cambios nunha capa poidan afectar as demais capas, para que se poidan desarrollar con mais rapidez.
Divide a comunicación de rede en partes mais pequenas para simplificar o aprendixace.
Inconvintes:
Dada a enorme complexidade, as suas implementacions iniciais foron enormes, inmanexables e lentas. A OSI asociouselle con “mala calidade”. Mentras os productos melloraban co paso do tempo, a imaxen empeoraba.
Os protocolos estándar de OSI quedaron aplastados. Los protocolos TCP/IP xa se usaban ampliamente cando apareceron os protocolos de OSI. Esto fixo que a inversión fora para os productos TCP/IP, así cando OSI chegou, os inversionistas non quixeron apoiar unha segunda pila de protocolos polo que nunca sucedeu.
Tanto o modelo coma os protocolos son imperfectos. Unha explicación errónea acerca de este modelo de sete capas é que éstas son o único camiño.
Niveis:
Nivel físico (Capa 1):Encárgase das conexión físicas da computadora hacia a rede.
Capa de enlace de datos (Capa 2):É responsable da transferencia fiable da información a través dun circuito de transmisión de datos.
Capa de red (Capa 3):Fai que os datos cheguen dende o orixe ata o destino, ainda cando os equipos non esten conectados directamente
Capa de transporte (Capa 4):Efectúa o transporte dos datos (que se encontran dentro do paquete) da máquina de orixe a de destino, independizándoa do tipo de red física que se esté utilizando.
Capa de sesión (Capa 5):Manten e controla o diálogo establecido entre doos computadores que estan transmitindo datos de calquer índole.
Capa de presentación (Capa 6):Encargase da representación da información.
Capa de aplicación (Capa 7): Ofrece ás aplicacions a posibilidade de acceder a ós servicios das demais capas e define os protocolos que utilizan as aplicacions para intercambiar datos.
Protocolo: son os bloques de construcción para cada arquitectura de rede. Cada protocolo ten dúas interfaces. Servicios operacións que se fan sobre este protocolo). Peer-to-peer (mensaxes intercambiados entre iguais).
Capa ou nivel: serven para estructurar redes e nives, o seu número varía según o tipo de rede e a sua funcion e dar servicio as capas superiores e solicitalos o nivel inferior.
Interfaz: define como dan ou solicitan servicios cada capa.
Arquitectura de rede: chamamóslle asi a unión de capas e protocolos.
Sistema aberto: sistema capaz de interconectarse con outros a través dunhas normas establecidas.
Servicio: e o que fai cada capa.
Entidade: refírese o elemento activo de cada unha das capas, inclue o hardware e software, as entidades da mesma capa residentes en distintos nodos chamanse pares ou iguais.
Unidade de Datos de Interfaz: bloque informativo que a entidade da capa N pasa a entidade da capa correspondente.
Unidade de Datos de Protocolo: envia cada segmento/datagrama á aplicacion apropiada baseandose no numero de porto.
Cabeceira: no encapsulamento de datos, é un trozo que se une a seguinte parte do mensaxe encapsulado e que conten información variada.
Encapsulamento: os datos van pasando a capa seguinte e vanse envolvendo, en cada paso vaise añadindo cabeceiras ou pes.
VANTAXES: éfacil de instalar, xa que non se requiren dispositivos altamente especializados e en xeral os compoñentes utilizados requiren pouca electrónica.
INCONVINTES: un dos inconvintes é o propio bus, xa que unha ruptura impediría totalmente a comunicación en toda a rede. Ademáis, ao ser o bus un medio de transmisión compartido, prodúcense colisións cando dous equipos intentan transmitir ao mesmo tempo, o que reduce o ancho de banda e impide que o número de nodos sexa moi elevado. Outra desventaxa é que os nodos poden escoitar as comunicacións dos outros, aínda que isto tamén pode ser ventaxoso en redes de difusión.
TOPOLOXÍA EN ANEL
VANTAXES: o seu rendemento é un pouco superior ao de Ethernet xa que utiliza un sistema de acceso ao medio libre de colisións, mediante o método coñecido como de paso por testigo. Os nodos vanse pasando un testigo en forma de paquete especial de datos e só se lle permite transmitir ao nodo que posúe o testigo en cada momento.
INCONVINTES: se o anel se rompe a rede quedaria inutilizada e tamén require dunha electrónica máis complexa, o que encarece a instalación.
TOPOLOXÍA EN ESTRELA
VANTAXES: todos os nodos están conectados a un nodo central especializado que fai as veces de concentrador, e polo que pasan todas as comunicacións. Este concentrador ten as funcións de comunicar dúas estacións calquera e de aislar dos problemas que poidan surxir en calquera dos segmentos ou brazos da estrela.
INCONVINTES: o gasto en cableado é maior que nunha rede en bus, e no entorno do concentrador producese, normalmente, unha importante madexa de cables. O concentrador é tamén un punto débil desta topoloxía, xa que se éste deixa de funcionar a rede quedará sen servicio.
Outras topoloxías:
Topoloxíaenárbore: é unha extensión da topoloxía en bus. Consiste na conexión de distintos buses lineais (ramas) a un novo bus troncal dende o que se reparte o sinal cara as ramas.
Topoloxíaenmalla: non existe ningún nodo/dispositivo central. Cada nodo está conectado a un ou máis dos outros nodos. Existen diferentes camiños para chegar dun nodo a outro. Esta redundancia ofrece unha maior fiabilidade, xa que cando un nodo ou unha parte da rede falla, pódese seguir usando o resto e enviar os datos por outro camiño. Sen embargo esta redundancia tamén implica un maior coste en recursos coma o cableado.
Topoloxíadeinterconexióntotal: eonsiste en conectar todos os nodos dunha rede entre sí a través de liñas punto a punto. Esta topoloxía, aínda que sería a máis segura, apenas se usa debido a gran cantidade de recursos necesarios.
Topoloxíamixta: e unha mistura das topoloxías básicas descritas anteriormente. É a máis común en redes medias e grandes xa que describe o crecemento natural da rede nunha organización.
Rede de ordenadores: conxunto de equipos conectados por medio de cables, sinais, ondas ou calquer oitro método de transporte de datos que comparten información, recursos, servicios.
2. Clasificación segundo a escala
LAN(Local Area Network) : é un conxunto de elementos físicos e lóxicos que proporcionan interconexión entre dispositivos nun área privada e restrinxida e definidos por 4 características:
Área xeográfica limitada: unha oficina, unha planta ou un edificio enteiro ou, como moito,un campus enteiro.
Velocidade de transmisión relativamente elevada.
Privada, é dicir, os equipos e medios de transmisión pertencen á mesma organización.
Fiabilidade nas transmisións. A tasa de erros soe ser baixa, logo son redes moi seguras.
MAN(Metropolitan Area Network) : rede de distribución de datos para un área xeográfica no contorno dunha cidade, é dicir, decenas de kilómetros. Son unha extensión das LAN polo que as tecnoloxías utilizadas son similares .
WAN(Wide Area Network) : aquela que intercomunica equipos nun área xeográfica moi amplia, a nivel nacional, internacional e incluso planetario, coma no caso de Internet. En xeral, as WAN interconectan redes de área local de moi diversos tipos.
PAN(Personal Area Network) : refírese a redes que conectan dispositivos a poucos metros de distancia, normalmente para uso persoal ou a nivel dun posto de traballo.
Emisor: é o elemento que emite ou transmite unha mensaxe.
Receptor: é o elemento terminal da comunicación que recibe a información procedente dun emisor.
Transductor: é un dispositivo encargado de transformar a natureza do sinal.
Canal: é o elemento que se encarga do transporte do sinal sobre o que viaxa a información que emisor e receptor pretenden intercambiar.
Módem: encárgase de convertir sinais eléctricos dixitais en sinais eléctricos analóxicos e viceversa.
Códec: codifica os sinais eléctricos dixitais según os requisitos do canal, sempre dixital neste caso.
Amplificador: restauran un sinal analóxico, devolvéndolle a súa amplitude orixinal, evitando así a atenuación que se produce durante a súa transmisión.
Repetidor: ten unha función semellante á dun amplificador pero neste caso o que se rexenera é un sinal dixital.
Distribuidor/Concentrador: encárganse de repartir ou agrupar sinais eléctricos entre diversos emisores e receptores.
Conmutador: encárganse de establecer un canal de comunicación elexindo as rutas axeitadas para conectar un emisor e un receptor.
Antena: permite emitir un sinal electromagnético para que se propague por un canal inalámbrico, e tamén a inversa, recoller un sinal electromagnético nun cable.
Velocidade de Transferencia. Unidade de medida e múltiplos: indica a velocidade máxima á que poden transferirse os datos, expresase en bps, e os seus multiplos son kilobits por segundo,kbps, (1000 bps), mbps (1000 kbps).
Una vez hecho esto vamos a la pagina web de rtve y buscamos nuestro video en el buscador. Por ejemplo Soy Camara.
Cuando lo encontremos presionamos boton derecho sobre el y abrir pestaña nueva.
Cuando nos salga el video embebido el icono del complemento downloader helper que antes podría estar desactivado ahora nos aparecera de colores.
—————->
Presionamos en su flecha, seleccionamos el video en negrita(que es el video actual) y elegimos la ruta en donde queremos guardarlo, una vez descargado ya tenemos el video en formato flv.